Podyplomowe studia trzeciego wieku "Sejsmograf"

                                    

Opis projektu

 

Celem nadrzędnym projektu jest poprawa jakości i poziomu życia seniorów dla godziwego starzenia się przez aktywność społeczną w ramach rówieśniczych grup rozwijających zainteresowania i hobby, budowanie postaw sprzyjających działalności wolontariackiej oraz czynny udział w życiu publicznym poprzez zaangażowanie w wydarzenia kulturalno-informacyjne realizowane na rzecz lokalnej społeczności.

Realizacja programu jest świadectwem zaangażowania Zarządu Głównego TPBA w kreowanie Wrocławia miastem, w którym seniorzy są partnerami wszelkich działań mających na celu uczynienie ich życia lepszym i wartościowszym. Przygotowanie Sejsmografu stanowi punt wyjścia dla wszystkich zainteresowanych Wrocławian, którzy chcą przyłączyć się do kształtowania lokalnej rzeczywistości.

Projekt skierowany jest do osób w wieku powyżej 60 r. ż. obojga płci.
W roli członków–wolontariuszy wystąpią liderzy wrocławskich uniwersytetów trzeciego wieku, klubów seniora i senioralnych organizacji społecznych.
W roli odbiorców i uczestników wybranych form zajęć – wrocławscy bezdomni, mieszkańcy schronisk dla pań i panów.
W roli przyszłych uczestników otwartej dla miasta oferty zajęciowej - wrocławscy seniorzy poszukujący możliwych dla siebie obszarów aktywności.

Sejsmograf opiera się na cyklu zajęć rozwijających kompetencje osobiste i społeczne seniorów, jednocześnie angażując ich w nurt działań na rzecz lokalnej społeczności. Aktywni w ramach projektu seniorzy zorganizują i prowadzą m. in. warsztaty twórczej pracy, zajęcia wzmacniające aktywność intelektualną i fizyczną, a także zbudują rówieśniczą grupę wspierającą osoby samotne i pomagającą im przełamywać własną izolację.

Podstawowe informacje o projekcie:

Projekt jest realizowany i dofinansowany ze środków Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014-2020 - Edycja 2020 prowadzonego przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Numer i nazwa priorytetu:
Priorytet III. Partycypacja społeczna osób starszych
Numer i nazwa kierunku działania:
1. Formy aktywności osób starszych wobec społeczności lokalnych (rozwój społeczeństwa obywatelskiego).

Termin realizacji: 01.06.2020 – 31.12.20202
Dofinansowanie: 106 440 zł
Lider:Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta Zarząd Główny

Więcej informacji na stronie: www.aktywnidlasiebie.pl

Klauzula informacyjna dla uczestników projektu

 

W związku z przystąpieniem do projektu pn. Podyplomowe studia trzeciego wieku „Sejsmograf”, projektu dofinansowanego ze środków Programu Rządowego na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014-2020 (20837/2020/ASOS) oraz zgodnie z Art. 13 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), w skrócie RODO, w celu zachowania podstawowych zasad wynikających z ww. Rozporządzenia oraz by zapewnić Państwu przejrzystość przetwarzania powierzonych danych osobowych Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta informuje, iż:

1. Administratorem Państwa danych osobowych jest Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta Zarząd Główny, mające siedzibę przy ul. Kołłątaja 26A, 50-007 Wrocław.
2. Przetwarzanie Państwa danych osobowych odbywa się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych – Dz. Urz. UE. L Nr 119 Z 4.5.2016).
3. Państwa dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie w celu realizacji projektu pn. Podyplomowe studia trzeciego wieku „Sejsmograf”, w szczególności potwierdzenia kwalifikowalności wydatków, udzielenia wsparcia, monitoringu, ewaluacji, kontroli, audytu i sprawozdawczości oraz działań informacyjno-promocyjnych w ramach projektu.
4. Państwa dane osobowe będą udostępnione do celów monitoringu, kontroli w ramach realizowanego projektu oraz przeprowadzanych na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ewaluacji.
5. Państwa dane osobowe będą udostępniane Ministerstwu Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w celu przeprowadzania czynności monitoringowych, sprawozdawczych czy kontrolnych.
6. Podanie danych jest warunkiem koniecznym otrzymania wsparcia, a odmowa ich podania jest równoznaczna z brakiem możliwości udzielenia wsparcia w ramach projektu.
7. Państwa dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej.
8. Państwa dane osobowe nie będą poddawane zautomatyzowanemu podejmowaniu decyzji.
9. Państwa dane osobowe będą przechowywane zgodnie z umową o dofinansowanie projektu oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi archiwizowania dokumentacji.
10. Mogą Państwo skontaktować się z Administratorem Państwa danych osobowych wysyłając wiadomość na adres poczty elektronicznej biuro@tpba.pl.
11. Mają Państwo prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, przenoszenia, ograniczenia przetwarzania oraz sprzeciwu.
12. Mają Państwo prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego, którym jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Przystępując do projektu pn. Podyplomowe studia trzeciego wieku „Sejsmograf” wyrażają Państwo zgodę na:
a. przetwarzanie Państwa danych osobowych w zakresie potwierdzenia kwalifikowalności wydatków, udzielenia wsparcia, monitoringu, ewaluacji, kontroli, audytu i sprawozdawczości oraz działań informacyjno-promocyjnych w ramach realizowanego projektu,
b. udostępnianie Państwa danych osobowych Ministerstwu Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w celu przeprowadzenia czynności monitoringowych, sprawozdawczych czy kontrolnych.
c. przetwarzanie Państwa danych wizerunkowych do celów relacjonowania wydarzeń, działań informacyjno-promocyjnych oraz budowania pozytywnego wizerunku w przestrzeni publicznej i w mediach w ramach realizowanego projektu.

 

Piknik "Do przodu żyj, żyj kolorowo ..."

     
     

Wspólnie tworzymy naszą rzeczywistość

Więcej informacji na stronie Lidera - Caritas Diecezji Kieleckiej

 

Asystowanie osobom bezdomnym

 

                                                                                                                                    

Nazwa projektu
Asystowanie osobom bezdomnym

Źródło finansowania:
Współfinansowanie ze środków Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w ramach programu „Pokonać bezdomność. Program pomocy osobom bezdomnym” – Moduł IV: Innowacyjność, Cel: Inspirowanie do wdrażania nowych rozwiązań w zakresie pomocy osobom bezdomnym. Pkt. 2. Wspieranie nowatorskich i innowacyjnych rozwiązań w zakresie wychodzenia z bezdomności.

Termin realizacji:
01.05.2018 – 31.12.2018

Cel projektu:
Upowszechnienie wśród 60 osób (pracowników, członków oraz wolontariuszy Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta) doświadczenia z wdrażania „metody asystowania” w pracy z osobami bezdomnymi (metody zmierzającej do ich usamodzielnienia), a następnie przez pracę 10 osób, jako asystentów, objęcie wsparciem 88 osób bezdomnych.

Opis projektu

Projekt był podzielony na dwa etapy: szkoleniowy i wdrożeniowy.

W pierwszej części przeprowadzono cykl szkoleń w trzech różnych lokalizacjach w celu przygotowania merytorycznego i praktycznego pracowników do pełnienia funkcji asystenta osoby bezdomnej.

Program szkolenia obejmował następujące zagadnienia:
1. „Metoda palety”, czyli przygotowanie kompleksowego programu pomocy osobom bezdomnym w gminie/regionie.
2. Współpraca z gminą – skuteczne wdrażanie metody asystowania.
3. Zagadnienia miękkie obejmujące skuteczną komunikację, asertywność, określenie i nazywanie własnych potrzeb, stawianie granic, radzenie sobie ze stresem.
4. Wprowadzenie do asystentury – idea i pojęcia, filozofia, studium przypadku.
5. Prowadzenie niezbędnej dokumentacji.
6. System wsparcia w asystenturze – stosowane metody i narzędzia.
7. Podsumowanie, dotychczasowe osiągnięcia, co oprócz asystentury.

W procesie nauczania 35 przedstawicieli Towarzystwa nabyło i utrwaliło podstawowe umiejętności stanowiące podstawę do skutecznego wspierania osoby bezdomnej w procesie usamodzielniania się.

Drugi etap projektu dotyczył pomocy kołom Towarzystwa we wdrażaniu metody asystowania w pracy z osobami w kryzysie bezdomności. Wsparcie polegało na dofinansowaniu zatrudnienia asystentów osoby bezdomnej i opiece merytorycznej w okresie realizacji projektu. W procesie rekrutacji wyłoniono 10 pracowników, którzy przez cztery miesiące stosowali metodę asystentury. Opieką asystenta zostało objętych 88 osób bezdomnych.

Rezultaty projektu

W wyniku zrealizowanych szkoleń i zastosowaniu metody asystentury osiągnięto:
1. Większą liczbę osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu pomocy osobom bezdomnym metodą asystentury.
2. Większą liczbę asystentów osoby bezdomnej zatrudnionych w Towarzystwie Pomocy im. św. Brata Alberta.
3. Większą skuteczność działań pomocowych w stosunku do osób bezdomnych przez wdrożenie metody asystowania.
4. Większą liczbę osób bezdomnych podejmujących działania zmierzające do wychodzenia z bezdomności.
Ponadto akcja promocyjna przeprowadzona na terenie całego kraju zwiększyła poziom świadomości włodarzy gminnych, jako potencjalnych podmiotów finansujących pracę metodą asystowania. 

 

 

Aktywni dla siebie - aktywni dla innych

Nazwa projektu

Wolontariat seniorów: ,, Aktywni dla siebie – aktywni dla innych’’ (ADSADI)

Ideą projektu była partycypacja społeczna oraz zwiększenie zakresu wsparcia dla osób 50+ poprzez wolontariat.

Projekt miał na celu włączenie osób 50+ do współdecydowania o potrzebnych formach i metodach pomocy poprzez zaangażowanie ich w działalność wolontariacką, która będzie realizowana w ramach Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta (TPBA) na rzecz osób bezdomnych oraz najuboższych.

Projekt obejmował działania kierowane do osób zagrożonych wykluczeniem społecznym ze względu na wiek i brak aktywności zawodowej. Przeszkoleni wolontariusze–seniorzy przygotowani zostali do wspierania kierowników i kadry placówek TPBA w realizowanej działalności pomocowej.

Źródło finansowania
Projekt realizowany w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Termin realizacji
15.04.2014 r. – 30.04.2015 r.

Adresaci projektu
Projekt adresowany był do Wolontariuszy Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta w wieku powyżej 50 lat.

Broszura Wolontariat krok po kroku

Film o projekcie

 

 

Gminny Standard Wychodzenia z Bezdomności

Nazwa projektu: Tworzenie i rozwijanie standardów usług pomocy i integracji społecznej
Źródło finansowania: PO Kapitał Ludzki / EFS
Okres realizacji: 1.09.2009 – 31.12.2014

 

O projekcie

W latach 2009-2014 Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta realizuje projekt systemowy PO KL „Tworzenie i rozwijanie standardów usług pomocy i integracji społecznej”, Zadanie 4 - w zakresie standaryzacji pracy z bezdomnymi w tym: opracowanie Modelu „Gminnego Standardu Wychodzenia z Bezdomności” (GSWB).

Liderem partnerstwa powołanego do realizacji Projektu jest Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich w Warszawie, a partnerami odpowiedzialnymi za merytoryczna stronę realizacji Zadania 4 (GSWB) są przedstawiciele sześciu największych polskich organizacji zajmujących się tematyką bezdomności – Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności, Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta Zarząd Główny, Sieć Barka, Stowarzyszenie MONAR, Caritas Diecezji Kieleckiej oraz Stowarzyszenie „Otwarte Drzwi” z Warszawy. W przedsięwzięcie zaangażowani są, jako badacze i eksperci, przedstawiciele sektora pozarządowego (z powyższych i innych organizacji) oraz publicznego (Ośrodki Pomocy Społecznej, Urzędy Marszałkowskie, Urzędy Wojewódzkie, środowiska naukowe).

Potrzeba realizacji Projektu wynika z deficytów w czterech obszarach pomocy osobom bezdomnym –  w płaszczyźnie współpracy, polityki społecznej, regulacji systemowych oraz w obszarze diagnostycznym. Wszystkie one wpływają na potrzebę stworzenia w Polsce spójnego systemu polityki społecznej, ukierunkowanego na rozwiązywanie i łagodzenie skutków problemu bezdomności.

Celem głównym Projektu w obszarze poświęconym bezdomności jest podniesienie skuteczności systemu rozwiązywania i łagodzenia skutków problemu bezdomności poprzez opracowanie i wdrożenie standardów usług skierowanych do ludzi bezdomnych i zagrożonych bezdomnością (tzw. Gminny Standard Wychodzenia z bezdomności), który będzie można włączyć do Gminnych Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych. Standard ten zawiera elementy nowej metodyki pracy socjalnej: streetworker bezdomności, a także ścieżkę proceduralną aktywizacji osoby bezdomnej od noclegowni do lokalu socjalnego wraz z określeniem ścisłych zasad współpracy samorządu gminnego z lokalnymi organizacjami pozarządowymi.

Cele szczegółowe
  • stworzenie spójnego systemu polityki społecznej ukierunkowanego na rozwiązywanie i łagodzenie skutków problemu bezdomności i zagrożenia bezdomnością,
  • konsolidacja środowiska i podmiotów działających w obszarze bezdomności oraz wypracowanie i wdrożenie modelu partnerstwa,
  • zebranie, uspójnienie i stworzenie ogólnopolskich modeli, metod i standardów w zakresie rozwiązywania problemu bezdomności,
  • wypracowanie i wdrożenie lokalnych strategii rozwiązywania problemu bezdomności oraz stworzenie partnerstw lokalnych w ramach pilotażu,
  • wprowadzenie do systemu polityki społecznej modelów diagnozowania i „mierzenia” bezdomności,
  • stworzenie rekomendacji zmian systemowych w obszarze problematyki bezdomności,
  • zwiększenie wiedzy i umiejętności w zakresie skutecznych i efektywnych metod zwalczania bezdomności podmiotów działających w obszarze bezdomności,
  • zmiana świadomości społecznej w temacie bezdomności oraz zmiana w społeczeństwie wizerunku osób bezdomnych oraz kierowanej do tych osób pomocy.

Każdy z partnerów dysponował własnym budżetem i odpowiadał za wykonanie konkretnych zadań cząstkowych wyszczególnionych i powierzonych mu w ramach realizacji Projektu. Nadzór merytoryczny nad realizacją Projektu sprawują pracownicy Departamentu Pomocy i Integracji Społecznej Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.

Realizacja Projektu

Faza diagnozy (IX.2009 - VI.2010)

* powołanie 6 grup eksperckich skupiających ponad 100 ekspertów z całej Polski:
- grupa ds. partnerstw lokalnych (partner odpowiedzialny – Sieć Barka),
- grupa ds. pracy socjalnej (partner odpowiedzialny – Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta),
- grupa ds. mieszkalnictwa i pomocy doraźnej (partner odpowiedzialny – Caritas Diecezji Kieleckiej),
- grupa ds. streetworkingu (partner odpowiedzialny – Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności),
- grupa ds. zdrowia (partner odpowiedzialny – Stowarzyszenie Monar),
- grupa ds. zatrudnienia i edukacji (partner odpowiedzialny – Stowarzyszenie Otwarte Drzwi),

* opracowanie diagnozy problemu bezdomności i systemu pomocy osobom bezdomnym (po raz pierwszy w Polsce przygotowano tak wszechstronną diagnozę),

* liczne seminaria, debaty,

* dwie publikacje książkowe:
- Raport z fazy diagnozy. Kondycja i dobre praktyki pomocy ludziom bezdomnym w sześciu obszarach: streetworking, praca socjalna, mieszkalnictwo i pomoc doraźna, partnerstwa lokalne, zdrowie, zatrudnienie i edukacja (dostępna tutaj)
- Problem bezdomności w Polsce. Wybrane aspekty – diagnoza Zespołu Badawczego (dostępna tutaj)

Faza modelu (VII.2010 - VI.2011)

* kontynuacja prac grup eksperckich,

* wizyty studyjne ekspertów w krajach UE (6 wizyt),

* opracowanie pierwszej wersji Modelu GSWB,

* opracowanie metodologii pracy metodą streetworkingu,

* opracowanie programów szkoleniowych do fazy edukacji,

* opracowanie metodologii diagnoz lokalnych (dostępna tutaj) 

* debaty, konferencje, seminaria,

* ogłoszenie konkursu na partnerstwa lokalne do pilotażu,

* dwie publikacje książkowe:
- Model Gminny Standard Wychodzenia z Bezdomności (pierwsza wersja – nieaktualna)
- Podręcznik Streetworkera Bezdomności (dostępna tutaj)

Faza edukacji (VII.2011 - II.2012)

* 30 Partnerstw Lokalnych wybranych w konkursie,

* przeprowadzenie kompleksowych szkoleń z Modelu GSWB dla Partnerstw Lokalnych,

* przeprowadzenie diagnoz lokalnych problemu bezdomności w 30 gminach

* wsparcie Partnerstw Lokalnych w przygotowaniu projektów wdrożeń Modelu GSWB do drugiego etapu konkursu,

* ogłoszenie drugiego etapu konkursu na partnerstwa lokalne do pilotażu,

Faza pilotażu (III.2012 - VIII.2013)

* 19 projektów testujących Model GSWB wybranych do realizacji,

* łączna wartość dofinansowania projektów pilotażowych – ok. 15 mln zł,

* 145 instytucji zaangażowanych w prace 19 Partnerstw Lokalnych,

* ok. 500 zaangażowanych specjalistów,

* ok. 7500 osób bezdomnych i zagrożonych bezdomnością korzystających z pomocy w ramach pilotaży (w tym 1375 osób objętych Indywidualnym Programem Wychodzenia z Bezdomności),

* bezpośrednie wsparcie merytoryczne Partnerstw Lokalnych ze strony poszczególnych partnerów projektu:
- Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta – PL Dąbrowa Górnicza, PL Strzelce Opolskie, PL Zabrze,
- Pomorskie Forum na rzecz Wychodzenia z Bezdomności – PL Gdańsk, PL Włocławek, PL Nowe, PL Słupsk,
- Sieć Barka – PL Białogard, PL Lwówek, PL Piła, PL Stargard Szczeciński,
- Caritas Diecezji Kieleckiej – PL Częstochowa, PL Jarosław, PL Kielce, PL Kraków
- Stowarzyszenie Monar – PL Białystok, PL Radom, PL Warszawa Praga Południe
- Stowarzyszenie Otwarte Drzwi – PL Warszawa Ursus

* wizyty studyjne Partnerstw Lokalnych – krajowe (38 wizyt) i zagraniczne (19 wizyt),

* powołanie Ogólnopolskiej Federacji na rzecz Rozwiązywania Problemu Bezdomności,

* kompleksowe badanie ewaluacyjne pilotażu,

* publikacja książkowa: Model Gminny Standard Wychodzenia z Bezdomności w Partnerstwach Lokalnych. Doświadczenia (dostępna tutaj)

Faza rekomendacji (VI.2013 - XI.2013)

* powrót do prac w 6 grupach eksperckich,

* opracowanie zrewidowanego Modelu GSWB uwzględniającego liczne ekspertyzy, uwagi, recenzje oraz doświadczenia płynące z realizacji pilotażowych wdrożeń w 19 gminach,

* opracowanie strategii wdrażania Modelu GSWB,

* opracowanie rekomendacji zmian prawnych i systemowych obejmujących zmiany w 18 ustawach, 11 rozporządzeniach oraz propozycje 7 nowych rozporządzeń,

* opracowanie propozycji Krajowego Programu Rozwiązywania Problemu Bezdomności i Wykluczenia Mieszkaniowego 2014-2020

* publikacja książkowa: Podręcznik Model Gminny Standard Wychodzenia z Bezdomności (dostępna tutaj)

Faza upowszechniania (XII.2013 - XII.2014)

* kompleksowe szkolenia z zakresu Modelu GSWB i metodologii streetworkingu bezdomności dla 270 instytucji pomocy społecznej i organizacji pozarządowych,

* doradztwo z zakresu Modelu GSWB dla 550 instytucji pomocy społecznej,

* prace nad poprawkami do opracowanych rezultatów zgłoszonymi przez MPiPS,

* opracowanie uwag dotyczących bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego do przygotowywanego przez MPiPS Krajowego Programu Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2014-2020,

* konferencje, seminaria

Model „Gminny Standard Wychodzenia z Bezdomności” (GSWB)

Opracowane i przetestowane standardy usług skierowanych do osób bezdomnych i zagrożonych bezdomnością składają się na Model GSWB. Nie jest on jednak sztywną, narzuconą strategią do zrealizowania w każdej gminie – jest raczej paletą narzędzi, które będzie można włączyć do gminnych strategii rozwiązywania problemów społecznych w oparciu o rozpoznane za pomocą diagnozy lokalnej unikalne potrzeby gminy w zakresie przeciwdziałania bezdomności i wykluczeniu mieszkaniowemu.
Model zawiera elementy nowej metodyki pracy socjalnej (streetworker bezdomności), a także ścieżkę proceduralną aktywizacji osoby bezdomnej od noclegowni do lokalu socjalnego wraz z określeniem ścisłych zasad współpracy samorządu gminnego z lokalnymi organizacjami pozarządowymi. Jest to pakiet modelowych, wystandaryzowanych usług kierowanych do osób bezdomnych np. standard noclegowni, standard schroniska, pracy socjalnej czy usług aktywizacji zawodowej wdrażanych lokalnie w oparciu o formułę partnerstwa lokalnego.
Zawiera on również usługi z obszaru zapobiegania bezdomności i reintegracji osób bezdomnych na bazie indywidualnych rozwiązań mieszkaniowych – szczególnie ważne w małych gminach, które nie mogą sobie pozwolić na inwestycje w infrastrukturę przeznaczoną wyłącznie dla osób bezdomnych (schroniska, noclegownie).

Model GSWB ma stać się składnikiem szerszego modelu integracji społecznej i zawodowej osób wykluczonych, stosowanego w lokalnych strategiach rozwiązywania problemów społecznych. Docelowo, gotowy już Model GSWB ma również uzyskać status wytycznych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej do świadczenia pomocy osobom bezdomnych w gminach, zaś towarzyszące Modelowi rekomendacje zmian prawnych i systemowych zostały już przekazane Ministerstwu do prac legislacyjnych – ich wdrożenie przewiduje się do końca 2020 r. Do akceptacji Ministerstwa przekazany został również Krajowy Program Rozwiązywania Problemu Bezdomności i Wykluczenia Mieszkaniowego na lata 2014-2020.

Model GSWB ma charakter uniwersalny – kierowany jest zarówno do dużych gmin miejskich, w sposób oczywisty stanowiących punkty koncentracji problemu bezdomności, jak również do gmin małych (w tym wiejskich), w których pozornie problem bezdomności nie występuje. Kluczowym elementem Modelu jest bowiem zapobieganie bezdomności, czyli usługi kierowane do osób w trudnej sytuacji życiowej (długotrwałe bezrobocie, zadłużenie, wyrok eksmisyjny), które znajdują się na progu bezdomności. Potwierdzeniem skuteczności Modelu w małych gminach są bardzo dobre rezultaty w identyfikowaniu i przeciwdziałaniu problemowi bezdomności w niewielkich gminach biorących udział w pilotażu Modelu GSWB w latach 2012-13 – np. Nowe (woj. kujawsko-pomorskie), Lwówek (woj. wielkopolskie), Strzelce Opolskie (woj. opolskie), Jarosław (woj. podkarpackie), Białogard (woj. zachodniopomorskie) oraz wprowadzone w tych gminach innowacyjne rozwiązania – np. mieszkania w metodzie „housing first”, kontenerowe ogrzewalnie dla osób bezdomnych, streetworking na terenach wiejskich.

Ponadto, Model GSWB jako integralna część planowanych zmian w systemie pomocy społecznej jest uzupełnieniem innych działań zmierzających do poprawy funkcjonowania polskiego systemu pomocy społecznej – takich jak standaryzacja pracy socjalnej i funkcjonowania ośrodków pomocy społecznej oraz pracy metodą organizowania społeczności lokalnej wdrażane w ramach innych zadań projektu „Tworzenie i rozwijanie standardów usług pomocy i integracji społecznej”, czy przygotowywanych przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zmian w Ustawie o pomocy społecznej oddzielających pracę socjalną od świadczeń.

Ludzie

W realizację projektu zaangażowana była znaczna grupa członków i pracowników Towarzystwa.

Wśród ekspertów grup roboczych znaleźli się:

  • Anna Adamczyk (pracownik zajmujący się organizacją streetworkingu w Kole Gdańskim TPBA) – grupa ds. streetworkingu,
  • Bohdan Aniszczyk (Przewodniczący Towarzystwa) – prowadzenie w imieniu wszystkich partnerów projektu lobbingu i konsultacji opracowywanych rozwiązań na szczeblu administracji centralnej i samorządowej,
  • Paweł Ciołkowski (były kierownik Regionalnego Centrum Terapii Bezdomności Koła Łódzkiego TPBA) – grupa ds. mieszkalnictwa i pomocy doraźnej,
  • Paweł Jaskulski (pracownik Koła Gdańskiego TPBA zajmujący się m.in. realizacją projektów z zakresu zatrudnienia osób bezdomnych) – grupa ds. zatrudnienia i edukacji,
  • Alicja Kocyłowska (Prezes Koła Sanockiego TPBA) – grupa ds. zdrowia,
  • Joanna Kot (współpracownik Koła Zabrzańskiego, Koła Wrocławskiego i Zarządu Głównego TPBA) – grupa ds. pracy socjalnej,
  • Dominik Kwiatkowski (specjalista ds. projektów Koła Gdańskiego TPBA) – grupa ds. partnerstw lokalnych,
  • Aleksander Pindral (Prezes Koła Wrocławskiego TPBA) – Zespół Badawczy,
  • Aneta Wiącek (współpracownik Zarządu Głównego TPBA w zakresie realizacji projektów oraz badań naukowych) – Zespół Badawczy, grupa ds. pracy socjalnej,

oraz inne osoby związane z Towarzystwem angażujące się w prace grup eksperckich jako eksperci zewnętrzni lub w inny sposób (konsultacje, opinie, ekspertyzy) przyczyniające się do ostatecznego kształtu opracowanych w ramach projektu rezultatów.

Ponadto, w realizację Projektu w biurze Zarządu Głównego TPBA zaangażowanych były następujące osoby:

  • Jakub Wilczek (koordynator partnera),
  • Magdalena Czochara (animator moderator),
  • Irena Reczkowska (pracownik finansowy),
  • Małgorzata Sieńczyk (pracownik administracyjny),
  • Olga Piekielska (specjalista ds. logistyki i promocji),
  • Paweł Ciołkowski (specjalista ds. logistyki i promocji).

 

Wyprowadzić na Prostą

Nazwa projektu „Wyprowadzić na prostą”
Realizacja w latach 2005-2008
Finansowanie z EFS w ramach Inicjatywy Wspólnotowej EQUAL

W skrócie

Celem Projektu „Wyprowadzić na prostą” była aktywizacja zawodowa i społeczna osób bezdomnych i zagrożonych bezdomnością. Cel ten zrealizowano poprzez bezpośrednie wsparcie osób w trudnym położeniu w nauce poruszania się po rynku pracy, odbudowie utraconych umiejętności społecznych oraz poszukiwaniu pracy.

Proces ten, zwany towarzyszeniem, realizowany był w 12 miejscowościach Polski – Bielicach, Bytomiu, Częstochowie, Gliwicach, Kielcach, Łodzi, Ostrowie Wlkp., Rybniku, Sanoku, Sosnowcu, Wrocławiu i Zabrzu.

W Projekcie wzięło udział 580 beneficjentów ostatecznych, w tym 259 bezdomnych i 321 zagrożonych bezdomnością, 319 mężczyzn i 261 kobiet, 259 osób bezdomnych i 321 zagrożonych bezdomnością. 176 osób odbyło szkolenie komputerowe, 157 osób kurs zawodowy. 216 osób podjęło zatrudnienie (skuteczność na poziomie 37,2%). Ponad 4000 osób skorzystało z tzw. pomocy doraźnej (np. jednorazowej porady).

Metoda Towarzyszenia

Praca z osobą poszukującą zatrudnienia przebiegała zgodnie z francuską metodą towarzyszenia. Stawia ona w centrum człowieka i jego problemy, pozwala na poświęcenie człowiekowi należnego czasu i uwagi oraz udzielenie indywidualnej i kompleksowej pomocy, której uzyskanie jest niemożliwe w innych instytucjach wspierających polski rynek pracy. Akompaniator (osoba udzielająca pomocy) pracujący metodą towarzyszenia przyjmował osoby w trudnym położeniu, wysłuchiwał ich i towarzyszył im. Pozwoliło to na znalezienie konkretnych rozwiązań poprzez informację, orientację i szkolenie. Towarzyszenie miało charakter wielowymiarowy ze względu na łączne występowanie wielu problemów (problemy zdrowotne, finansowe, rodzinne, prawne, niepewność zakwaterowania i wyżywienia). Metoda towarzyszenia pomogła wielu ludziom w odnalezieniu się na rynku pracy, gdyż tylko poprzez pracę mogli oni stać się samodzielni i przestali potrzebować ciągłej pomocy. Stała się przejawem solidarności wobec bliźniego w najtrudniejszej sytuacji.
Metoda opiera się o regularne (min. dwa razy w miesiącu) spotkania akompaniatora z beneficjentem.
W trakcie pracy podejmowane były zindywidualizowane działania, dostosowane od potrzeb beneficjenta, takie jak: omówienie przebiegu kariery zawodowej, praca nad indywidualnym bilansem, sporządzenie profilu zawodowego, nauka efektywnych sposobów poszukiwania pracy, sporządzenie dokumentów aplikacyjnych, korzystanie z prasowych i internetowych ofert pracy, korzystanie z komputera i urządzeń biurowych.

Punkt Aktywizacji Bezrobotnych

Całość pracy z beneficjentem odbywała się w specjalnie utworzonych w ramach Projektu placówkach – Punktach Aktywizacji Bezrobotnych. Zadaniem PABów było przede wszystkim zapewnienie beneficjentowi poczucie intymności i bezpieczeństwa, stanowiły one przyjazne miejsca otrzymywania wsparcia. Oferowały także wiele form pomocy mającej na celu naukę poruszania się po rynku pracy, zdobycie przez beneficjentów umiejętności interpersonalnych, aktywizację i reintegrację społeczną oraz najważniejszy efekt końcowy – znalezienie, podjęcie i utrzymanie pracy. Wśród tych form warto wymienić: warsztaty motywacyjne (grupowe) dla osób bezrobotnych – dwa razy w miesiącu, indywidualna nauka obsługi komputera, spotkania z pracodawcami, urzędnikami samorządu lokalnego i innymi osobami (zgodnie z zapotrzebowaniem grupy), wsparcie specjalistów (psycholog, terapeuta, prawnik). Całość działań PABów realizowana była w warunkach przyjaznego otoczenia – partnerstwa lokalnego zawieranego z miejscowymi urzędami pracy, ośrodkami pomocy społecznej i innymi instytucjami.
W PABach zajmowano się nie tylko problemem nieprzystosowania beneficjentów Projektu do wymogów współczesnego rynku pracy. Akompaniatorzy prowadzili jednocześnie reintegrację społeczną osób bezdomnych i zagrożonych bezdomnością, które przychodziły do PABów z ogromnym bagażem dysfunkcji psychospołecznych spowodowanych wydłużającą się izolacją i biernością zawodowo-społeczną. Przystosowanie metody towarzyszenia do pracy z osobami bezdomnymi zaowocowało działaniami w obszarze aktywizacji społecznej, stanowiącymi jak się szybko okazało jeden z jej filarów. Na działania te składały się m.in.: pomoc w odbudowie więzi z bliskimi, nauka spędzania wolnego czasu stanowiąca swoistą profilaktykę uzależnień (zwiedzanie miasta, rekreacja, wspólne wyjścia do kina, itp.), warsztaty motywacyjne i grupy wsparcia, w tym warsztaty wyjazdowe (okazja do spotkań beneficjentów z różnych miast), wymiany doświadczeń i spostrzeżeń, spotkania z ciekawymi ludźmi. Aktywności te stanowiły naukę życia poza placówką dla bezdomnych – fundament dla wyjścia z obszaru wykluczenia i powrotu do normalnego funkcjonowania społecznego.

Realizacja projektu

Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta (w tym również Koła biorące udział w Projekcie), dzięki szeroko zakrojonej promocji Projektu, znacznie wzmocniło swój wizerunek. W trakcie realizacji Projektu organizowano liczne spotkania, seminaria i konferencje, w tym we współpracy z Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej oraz Rzecznikiem Praw Obywatelskich, a także władzami gmin, w których działały PABy. We wszystkich tych gminach, a także w Warszawie, zorganizowano uliczne wystawy fotografii z realizacji Projektu, które przyciągnęły uwagę władz publicznych, zwykłych mieszkańców, jak i mediów – zarówno ogólnopolskich (z telewizją publiczną włącznie), jak i lokalnych – łącznie w mediach ukazało się ponad 200 wzmianek o Projekcie. Podręcznik wdrażania rezultatów Projektu wydany pod koniec jego realizacji (nakł. 800 egz.) został zarekomendowany do kształcenia w kolegiach służb społecznych. O realizacji Projektu nakręcono film dokumentalny, który doczekał się emisji w TVP2. Przedmiot „Metoda towarzyszenia” wykładany był na jednej z wrocławskich uczelni wyższych.

Realizacja projektu to także owocna współpraca Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta z instytucjami zewnętrznymi, w tym z Partnerami projektu (Caritas Diecezjalne w Kielcach, Sosnowcu i Częstochowie, Powiatowe Urzędy Pracy w Kielcach i w Zabrzu, Gmina Wrocław, Dolnośląska Wyższa Szkoła Służb Publicznych „ASESOR” we Wrocławiu, Konfederacja Pracodawców Polskich oraz Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 1 we Wrocławiu), z Partnerami ponadnarodowymi (Tussenvoorzening – Holandia i Greckokatolicka Diecezna Charita – Słowacja), z Partnerami Lokalnymi poszczególnych Kół Towarzystwa (głównie urzędy pracy i ośrodki pomocy społecznej, ale także placówki szkoleniowe, leczenia uzależnień i inne organizacje), czy wreszcie z instytucjami takimi jak Uniwersytet Śląski, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, oraz organizacjami pomagającymi bezdomnym w innych krajach UE (Homeless Link – Wlk. Brytania, Charonne – Francja, FEANTSA).